Sennik tornado: co oznacza ten sen?

Tornado jako nazwana kategoria jest późniejsze niż korpus i to, co korpus ma, to rejestr wiatru — jest to rozciągnięcie, a nie istniejące hasło. Rejestr ten jest w tej tradycji naprawdę dwoisty i właśnie ta dwoistość jest tu najważniejsza: wiatr, który niesie deszcz i rozsiewa ziarno, czytany bywa ku miłosierdziu i nadchodzącemu zaopatrzeniu, a wiatr, który wyrywa i kładzie pokotem — ku próbie. Tradycja pamięta wiatr zesłany na lud Ad, zniszczenie samym powietrzem; przywołuje to hasło o burzy i tam należy po nie sięgnąć, bez przypisywania go jednej surze, bo relacja rozkłada się na kilka miejsc.

To, co wewnątrz tego rejestru dodaje akurat ta strona, to wiatr wirujący. Wiatr, który dokądś idzie, daje się czytać po tym, skąd przyszedł i dokąd zmierza — a to jest właśnie zwyczajowy sposób, w jaki korpus wiatr czyta: kierunek, to, co niesie, i to, co zostawia. Wiatr, który się obraca, odbiera wszystkie trzy uchwyty naraz. Jest to uczciwe rozciągnięcie, a nie wymyślona reguła. Jeden dalszy nawyk korpusu jest tu przy tym istotny: pogodę czyta się w tej tradycji zwykle jako sprawę dotyczącą miejsca albo ludu, a nie jako prywatną wiadomość dla śpiącego — i dokładnie dlatego sen o tornadzie nie jest ostrzeżeniem przed prawdziwą wichurą.

Burza niesie afekt w skali pogody, a własnym tematem tornada jest to, że jest ono miejscowo całkowite: lej niszczy wszystko w wąskim pasie i zostawia sąsiednią ulicę nietkniętą. Psychologia analityczna czyta to jako dokładne zachowanie kompleksu — katastrofalnego w jednym obszarze życia i po prostu nieobecnego w pozostałych. Dlatego człowiek bywa rzeczowy i sprawny wszędzie poza jednym miejscem, a ten jeden obraz tłumaczy to lepiej niż cała mowa o utracie kontroli.

Drugim obrazem są szczątki: to, co lej niesie, jest własnym materiałem śniącego, wyrwanym ze swojego miejsca — rozpoznawalnym i w powietrzu. A charakterystyczną budową tego snu jest oczekiwanie i oglądanie skutków, a nie samo uderzenie: śniący zwykle patrzy, chowa się albo obchodzi zniszczenie, co znaczy, że afektem, nad którym sen naprawdę pracuje, są groza i przegląd, nie zniszczenie.

Rejestr sennikowy najpierw i z zastrzeżeniem: ludowe senniki podają odczytania o kształcie takim, że gwałtowny wiatr zrywający się zapowiada nagłe zamieszanie w sprawach domu; wiatr rozwiewający albo unoszący rzeczy — rozproszenie i stratę; wielki wiatr, który przechodzi, nie czyniąc szkody — sprawę, która przestraszy i nie zaszkodzi. Referujemy kształtem; hasła o samym tornadzie nie ma.

Jeden fakt leksykalny wart jest więcej niż wszystkie zwroty razem: dzisiejsze chińskie słowo na tornado to 龙卷风 (lóngjuǎnfēng, „wiatr zwinięty jak smok”) — język nazywa lej od smoka wznoszącego się w skręcie z wody. Jest to sprawdzalne słownictwo, nie przysłowie, i znaczy, że chińskiemu śniącemu tornado przynosi ze sobą cały rejestr smoka; smok ma na tej stronie własne hasło i tam należy po niego sięgnąć.

Dalej idą skojarzenia i oznaczamy je jako skojarzenia. 树大招风 (shù dà zhāo fēng, „wysokie drzewo ściąga wiatr”) mówi, że widoczność przyciąga kłopoty — a zwrotem tym można opisać śniącego, który stał odsłonięty, podczas gdy wszystko niskie zostało nietknięte. 无风不起浪 (wú fēng bù qǐ làng, „bez wiatru nie ma fal”) mówi, że zaburzenie ma źródło, i jest ludowym odruchem przeciw traktowaniu wstrząsu jako bezprzyczynowego. 风卷残云 (fēng juǎn cán yún, „wiatr zmiata resztki chmur”) nazywa siłę, która jednym ruchem uprząta wszystko, co zostało; jest najbliższa temu, co lej rzeczywiście robi, i jest przy tym obosieczna, bo takie uprzątnięcie bywa mile widziane — co pasuje do snu, w którym zniszczenie jest zarazem zakończeniem. Utrwalone określenie nagłej gwałtowności podajemy zaś jako 狂风暴雨 (kuáng fēng bào yǔ, „szalony wiatr, ulewny deszcz”), bo bliźniaczy zwrot należy do hasła o burzy.