Sen o złodzieju: co oznacza?

Ukryty wróg działający podstępem, a jego schwytanie czytane przychylnie — to linia trafna, o ile sięga. Korpus postępuje przy tym tak: odczytanie niesie to, co zostało zabrane, a nie ten, kto zabrał. Skradziona szata, skradzione pieniądze, skradzione klucze wpadają każde do własnego rejestru, a te trzy mają na tej stronie osobne hasła i to tam należy szukać właściwej wykładni. Złodziej wchodzący do domu czytany jest zaś przez rejestr domu — przez stan gospodarstwa, jego bezpieczeństwo i jego ludzi — również opisany osobno. Strona o złodzieju nie jest więc jednym orzeczeniem, lecz wskazówką, gdzie szukać.

Powaga, jaką ta tradycja przypisuje kradzieży, jest przy tym znaczna: kradzież jest w niej krzywdą określoną i poważną, i właśnie dlatego złodziej tego korpusu niesie ciężar zaufania zdradzonego, a nie samej straty. To rozróżnienie tłumaczy, dlaczego sen o kradzieży bywa nieproporcjonalnie przykry w stosunku do wartości rzeczy, która we śnie znikła.

Wyparty impuls rzucony na zewnątrz jako intruz — to odczytanie stałe. Dochodzą do niego dwie rzeczy. Pierwszą jest granica z hasłem o cieniu: cień niesie to, co wyparte, jako takie, a złodziej niesie to wyparte, które bierze — i konkretnie chęć przywłaszczenia sobie zdolności zamiast jej wypracowania, co jest ruchem psychologicznym osobnym i dobrze rozpoznawalnym. Odsyłamy, zamiast powtarzać.

Drugą jest trickster, pojęcie rzeczywiście Jungowskie: figura złodzieja jest w mitologiach figurą podstępną — Hermes jest zarazem złodziejem i przewodnikiem dusz, Prometeusz kradnie ogień — a psychologia analityczna czyta trickstera jako amoralną energię twórczą, nie jako łotrostwo: kogoś, kto łamie regułę i przez to rusza z miejsca coś, co stało. Sen o złodzieju uroczym albo o złodzieju, który zabiera rzecz i tak niechcianą, należy właśnie tutaj i nigdzie indziej na tej stronie.

Sen o złodzieju o znajomej twarzy nie jest doniesieniem o człowieku, którego twarz została pożyczona. Sen wystawia postać w czyjejś twarzy, a psychologia analityczna nie czyta tego jako raportu o tej osobie.

Rejestr sennikowy najpierw i jest on głównym nurtem: odczytania mają kształt taki, że złodziej albo kradzież w domu zapowiadają stratę, spory i konieczność pilnowania swojego — z zastrzeżeniem i referowane kształtem. Warto dodać uczciwie, że w materiale ludowym istnieją także kształty przeciwne, czytające złodzieja wchodzącego do domu ku majątkowi raczej przybywającemu niż ubywającemu; podajemy to jako niektóre kształty, nigdy jako to odczytanie, a nurtem głównym pozostaje przestroga.

Zwroty przypisujemy scenom, a orzekanie zostawiamy sennikowi. 做贼心虚 (zuò zéi xīn xū, „kto gra złodzieja, ten ma puste serce”) należy do snu, w którym to śniący jest złodziejem: wina zdradza się sama, zanim ktokolwiek oskarży. 家贼难防 (jiā zéi nán fáng, „przed złodziejem w domu trudno się ustrzec”) pasuje do złodzieja o znajomej twarzy i dobrze niesie zastrzeżenie, bo mówi o pozycji, nie o człowieku. 贼喊捉贼 (zéi hǎn zhuō zéi, „złodziej krzyczy: łapać złodzieja”) obejmuje sen, w którym oskarżyciel okazuje się sprawcą.

Najlepsze jest zaś 不怕贼偷，就怕贼惦记 (bù pà zéi tōu, jiù pà zéi diàn jì, „nie bój się, że złodziej ukradnie — bój się, że złodziej o tobie myśli”). Nazywa ono bycie obserwowanym, a nie okradzionym, czyli dokładnie ten bardzo częsty sen, w którym złodziej nigdy niczego nie zabiera. Zwrot o wpuszczeniu wilka do domu należy do hasła o wilku i tam jest wyłożony; tutaj rejestr zdrady domowej niesie zdanie o złodzieju wewnętrznym.