Sen o świni: co oznacza?

W tej tradycji świnia jest przypadkiem kategorycznym i uczciwiej jest to powiedzieć wprost, niż sztucznie wyważać: zwierzę samo w sobie jest w prawie muzułmańskim zakazane, a korpus interpretacyjny czyta je zgodnie z tym — jako zysk bezprawny, majątek zdobyty nieczysto albo człowieka podłego i zepsutego. To jedno z niewielu haseł, w których materiał nie podaje żadnego przychylnego wątku; nie ma tu „dobrej świni”, którą dałoby się przeciwstawić złej, i artykuł nie będzie takiej równowagi wytwarzał.

Praktyczne odczytania idą stąd konsekwentnie: jedzenie wieprzowiny we śnie czytane bywa jako korzystanie z tego, co niedozwolone — zysk, który obciąża, nawet jeśli smakuje; posiadanie świń — jako majątek wątpliwego pochodzenia; świnia w domu — jako coś nieczystego wpuszczonego między swoich. Dla czytelnika spoza tej tradycji najważniejsze jest zrozumieć mechanizm: odczytanie nie wynika z wyglądu ani zachowania zwierzęcia, lecz z jego statusu w prawie — i właśnie dlatego kontrast z tradycją chińską, opisany niżej, jest tak ostry, jak tylko może być.

W ujęciu jungowskim świnia niesie apetyt i cielesność: popęd, by konsumować, brać i sycić się — tę część natury, której ideał własnego ja zwykle nie kocha i którą właśnie dlatego spotyka się we śnie w postaci cienia. Świnia bywa obrazem tego, co obraz samego siebie wygnał z pola widzenia: chcenia bez uzasadnień, przyjemności bez zasług, głodu, który nie pyta o formę. Sen o świni rzadko dotyczy więc zwierzęcia — częściej dotyczy wstydu.

Praktyczne pytanie tego snu brzmi: co śniący robi z własnym apetytem, kiedy nikt nie patrzy — i kto w nim brzydzi się tego, czego inna część pragnie. Świnia tucząca się spokojnie bywa czytana jako pojednanie z potrzebą; świnia brudna i odpychająca — jako potrzeba wciąż trzymana w pogardzie; jedzenie ze świniami albo mieszkanie z nimi — jako lęk przed opadnięciem do tego, co w sobie zaniedbane. Cień nie znika od pogardy; sen o świni jest często pierwszym miejscem, w którym wygnany apetyt w ogóle daje się zobaczyć. Całość pozostaje odczytaniem szkoły, nie wykładnią żadnego z jej klasyków z imienia.

Chiński materiał trzyma tu biegun dokładnie przeciwny do islamskiego, i właśnie ten kontrast jest solą całego artykułu. Świnia jest zwierzęciem zodiaku kojarzonym z dostatkiem i pomyślnością, a ludowe senniki podają odczytania tej postaci w tym samym przychylnym kształcie: świnia tłusta — majątek; świnie w obejściu — dom, któremu się wiedzie. Noworoczny obraz 「肥猪拱门」 (féi zhū gǒng mén, „tłusta świnia ryjem otwiera wrota”) mówi o bogactwie, które przychodzi samo, na własnych nogach — trudno o czystszy kontrprzykład dla rejestru zysku bezprawnego z tradycji islamskiej. Osobne miejsce w wyobraźni ma Zhu Bajie (猪八戒, Zhū Bājiè) — wieprzowy towarzysz podróży z Wędrówki na Zachód, obżartuch i leń traktowany z rozbawioną czułością; to on nadaje świni rejestr komiczny, w którym apetyt jest słabością swojską, nie hańbą, i chiński czytelnik przynosi tę figurę do snu o świni obok rejestru dostatku.

Najmocniejszym świadkiem jest tu samo pismo: znak 家 (jiā, „dom, rodzina”) to dach, a pod dachem 豕 (shǐ) — świnia. Zwierzę pod dachem jest tym, co czyniło gospodarstwo gospodarstwem: świnia była majątkiem domu, jego zapasem i jego miarą. To fakt etymologiczny, który można sprawdzić w każdym słowniku znaków, i dokładnie ten rodzaj mechanizmu, dla którego ta strona w ogóle przytacza chińskie pismo — pomyślność świni nie jest tu przesądem doczepionym do zwierzęcia, lecz jest zapisana w samym słowie „dom”. Sen o świni czytany jest w tym materiale najnaturalniej właśnie tak: jako sen o dostatku domostwa.