Sen o awarii prądu: co oznacza?

Tradycja nie ma hasła na awarię prądu — nie ma w niej elektryczności. Ma natomiast, i czyta ostrożnie, opozycję نُور (nūr, światło) i ظُلْمَة (ẓulma, ciemność). Światło w tym materiale to przewodnictwo i wiedza — „Bóg jest światłością niebios i ziemi” (Q 24:35) — a ciemność to jego brak, czasem próba, czasem warunek, wewnątrz którego szuka się przewodnictwa. Sen, w którym światło zostaje nagle cofnięte, rozszerza się w tę kategorię, a odczytanie idzie za ogólnym kształtem tradycji, nie za ustalonym hasłem sennika: strata czyta się mniej lub bardziej surowo w zależności od tego, czy światło wraca.

Druga poświadczona kategoria, z której wolno rozszerzać, to nagła utrata źródła utrzymania albo zdolności — zwykłe środki śniącego nagle wstrzymane. Materiał czyta to przychylnie, gdy strata jest krótka i zasób wraca, a ostrożnie, gdy strata się ciągnie. Oba są rozszerzeniami z tego, co naprawdę jest w korpusie, i żaden artykuł nie powinien przedstawiać ich jako odnalezionych haseł na awarię prądu. Imienia kompilatora nie przypisuje się tej wykładni.

Psychologia analityczna czyta nagłą utratę zwykłych narzędzi ego jako kompensację nadmiernego na nich polegania. Aparatura, którą osoba porusza się po świecie — światło, ekran, sprzęt — jest konkretną i nowoczesną wersją własnego wyposażenia ego, a sen, w którym wszystko to zawodzi naraz, często jest psychiką zabierającą to, na czym osoba się opierała, żeby to, co zostaje, stało się widoczne.

To, co zostaje w ciemności, jest zwykłym zainteresowaniem szkoły i obraz jest naprawdę trafny. Gdzie zwykłe światło jest ucięte, osoba zostaje rzucona na inne władze — słuch, dotyk, pamięć kształtu pokoju, cokolwiek poda wyobraźnia. Psychologia analityczna czyta sen, który inscenizuje tę wymianę, częściej jako pokaz zasobów, których nie używano, niż jako ostrzeżenie o braku. Obraz może też biec w drugą stronę: dla kogoś już przerażonego utratą kontroli sen zabierający aparaturę nie jest lekcją — jest samym strachem dostającym bieg nocy, a odczytanie wtedy nie każe medytować nad zasobami wewnętrznymi, lecz zwrócić uwagę na strach na jawie. Kompensacja tnie w obie strony.

Klasyczny chiński świat nie miał elektryczności i jego senniki nie mają awarii prądu. Miał natomiast bogato obraz lampy, a język ma literacką figurę na światło, które zawodzi: 灯枯油尽 (dēng kū yóu jìn), „lampa usycha, olej się wyczerpuje” (także 油尽灯枯) — współczesny obraz życia albo przedsięwzięcia u kresu. Obraz nie jest wykładnią senną i nie przenosi się na nowoczesną awarię prądu bez ostrożności — lampa gasnąca, bo skończyło się paliwo, to co innego niż awaria całej sieci naraz, a czytanie nowoczesnego scenariusza przez klasyczny obraz byłoby wnioskowaniem, nie tradycją.

Rejestr sennikowy milczy o nowoczesnym scenariuszu. Sen o domu nagle ciemnym jest bliższy hasłom, które senniki mają o zgaszeniu ognia w palenisku, niż własnemu hasłu — utrata światła i ciepła gospodarstwa czytana jako ostrzeżenie o ustalonej sprawie, która się rozpadła — i rozszerzenie warto mieć, o ile nazywa się je rozszerzeniem. Gdzie korpus milczy, powiedzenie tego wprost jest dokładnym zdaniem.